~ Over God...... ~

ik wandelde laatst met een kind hand in hand,
het vroeg me: "vertel eens, hoe geel is het zand?
Hoe wit zijn de wolken? Wanneer ben je rijk?
En vertel eens waar God nou het meeste op lijkt..."

Hij lijkt op de sneeuw, waar nog niemand in liep,
Hij lijkt op de vogel die de dageraad riep,
Hij lijkt op de bossen, de velden vol vee,
Hij lijkt op het lichten, s avonds laat van de zee...
En vlak na de regen, dan stuurt Hij zijn boog,
Hij lijkt op die kleuren, zo helder en hoog,
Hij lijkt op een man, Hij lijkt op een vrouw,
maar het meeste, m'n jongen, lijkt God wel op jou...

Ik stond laatst in een box, een puber doodziek,
hij vroeg me: "die punctie straks, hoeft die nou niet?
Ik weet dat ik ziek ben, ik barst van de pijn,
en ik lig maar te denken: waar zou God toch zijn?"

Misschien in de hand van je moeder die troost,
misschien in de speeljuf die Hazes nabootst,
misschien in die roos van dat meisje uit je klas,
dat voor jou van t begin af "de liefste" al was...
Misschien bij de dokter, die die punctie niet doet,
misschien bij die dokter die beslist: "geen nieuw bloed",
Hij lijkt op een man, Hij lijkt op een vrouw,
maar het meeste, m'n jongen, lijkt God wel op jou...

Ik stond bij een graf, m'n beleid had gefaald,
ik werd door de ouders naar voren gehaald:
"we danken u, dokter, u hebt veel gedaan,
maar de Dood overwon, zou God eig'lijk bestaan?"

Misschien in de liefde die allen vereent,
misschien in de tranen, die worden geweend,
misschien in die steunende armen om u heen,
misschien ligt uw zoon in dat graf niet alleen....
En straks, na de regen, dan stuurt Hij u zijn boog,
Hij lijkt op die kleuren, zo helder en hoog,
Hij lijkt op een man, Hij lijkt op een vrouw,
onvergeet'lijke jongen, Hij was steeds in jou....................

~Nel Dahlberg~


Terug naar index

Schilderij van Donna Green