Namen

Noem de namen. Fluister,
schreeuw, al luistert bijna
niemand meer. Tot aan
de horizon blijven de velden
volgekruist. Leven ontnomen
onder dezelfde noemer.

Wie noemt - de naamlozen.
Na vijftig jaar nog altijd
geen bericht. Geen landkaart
waar de kuilen aangegeven staan.
Geen handvol eigen grond
waarin zij zijn bewaard.

Het boek blijft open.
Fluister, schreeuw - en luister
naar de stilte
waarin alle namen zijn gehoord.

Louise Broekhuysen

back to index